Klinika Alergologii i Chorób Wewnętrznych AM w Białymstoku
Praca opublikowana w: R. Śpiewak (Redaktor): "Pyłki i Pyłkowica: Aktualne Problemy". Instytut Medycyny Wsi w Lublinie 1995, str. 97-98.
Powrót do spisu treści książki
Celem pracy była ocena efektywności klinicznej, tolerancji oraz objawów niepożądanych polskich wyciągów alergenowych pyłkowych Catalet "D" (pyłki drzew) oraz Catalet "C" (pyłki chwastów) w czasie dwuletniej immunoterapii chorych z pyłkowicą. Ponadto oceniono wpływ stosowanych preparatów na wybrane parametry odpowiedzi humoralnej.
Badania przeprowadzono w grupie 41 chorych, w wieku od 15 do 46 lat, z objawami pyłkowicy, u których na podstawie wywiadu, testów skórnych oraz oznaczenia alergenowo swoistych IgE wykazano alergię na pyłki chwastów lub drzew. Grupę odniesienia stanowiło 36 osób w podobnym wieku (16-46 lat), uczulonych na alergeny pyłkowe. W grupie tej chorzy otrzymywali placebo. Chorzy odczulani, jak również w grupie placebo w okresie sezonu pylenia, mogli przyjmować leki przeciwalergiczne, głównie przeciwhistaminowe.
Odczulanie przeprowadzano przed sezonem, rozpoczynając od dawki 25 PNU, a następnie podając w odstępach 4-7-dniowych dawki wzrastające: 250, 2500 i 5000 PNU. Ostatnią dawkę powtarzano po 2 tygodniach, kończąc cykl odczulania przed sezonem pylenia drzew lub chwastów.
Wyniki kliniczne oceniano na podstawie kart samoobserwacji pacjentów (score objawów pyłkowicy), badania lekarskiego, możliwości redukcji lub odstawienia leków przeciwhistaminowych. Ponadto przed leczeniem i po każdym cyklu odczulania oznaczano poziom całkowitych i swoistych IgE w surowicy krwi (metoda fluoroimmunoenzymatyczna, BioWhittaker, USA) oraz alergenowo swoistych IgG4 (CAP System, RIA Pharmacia, Szwecja).
Wyniki poddano analizie statystycznej w porównaniu z grupą otrzymującą placebo wykorzystując testy parametryczne programu Statgraphics 5
Wykazano bardzo dobrą tolerancję badanych preparatów, brak działań niepożądanych oraz wysoką skutecznoć terapeutyczną, wyrażającą się ustąpieniem lub znaczącym ograniczeniem objawów pyłkowicy oraz redukcją leków przewciwalergicznych w porównaniu z grupą otrzymującą placebo. Oba stosowane preparaty wykazywały istotne właściwości immunogenne powodując obniżenie alergenowo swoistych IgE wobec alergenów brzozy i olchy (bez znamienności statystycznej) oraz znamiennie statystyczne obniżenie swoistych IgE wobec alergenów babki, bylicy i komosy. Niskie przed immunoterapią poziomy swoistych IgG4 uległy znamiennemu wzrostowi po 2 sezonach odczulania.

Powrót do spisu treści książki
© Radosław Śpiewak (kod źródłowy).
Ta strona jest częścią serwisu alergologia.org
Strona utworzona 12 lutego 2006, ostatnio zmodyfikowana 12 lutego 2006.