Alergia pyłkowa. Problemy kliniczne i różnorodność patomechanizmu

Krystyna Obtułowicz, Teresa Kotlinowska, Antonina Mazurkiewicz, Barbara Kacalska

Zakład Alergologii Przemysłowej Katedry Medycyny Pracy i Chorób Zawodowych Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie

Praca opublikowana w: R. Śpiewak (Redaktor): "Pyłki i Pyłkowica: Aktualne Problemy". Instytut Medycyny Wsi w Lublinie 1995, str. 89-90.

Powrót do spisu treści książki

In English

Cel

Celem badania było ustalenie częstości występowania cech atopii u chorych z alergią pyłkową i próba wyjaśnienia zróżnicowanej skuteczności tego samego leczenia bardzo zbliżonych objawów tej choroby.

Materiał i metody

Badania wykonano w grupie 100 chorych z alergią pyłkową (50 kobiet i 50 mężczyzn w wieku 15-61 lat) pozostających w wieloletniej obserwacji klinicznej.

Wyniki

1. W badanej grupie rodzinne występowanie alergii stwierdzono jedynie u 20%, a obecność skazy alergicznej w dzieciństwie jedynie u 20% chorych. Wzrost liczby eozynofilów we krwi ujawniało jedynie 20%, a podwyższony poziom t-IgE 50% chorych. W cytogramach błony śluzowej nosa w ostrym okresie objawów obserwowano odczyny eozynofilowo-neutrofilowe, eozynofilowe lub neutrofilowe w równych grupach chorych.
2. Punktowe testy skórne, okres objawów i wzrost s-IgE wykazały u wszystkich chorych cechy alergii na trawy, z dodatkową alergią na pyłek drzew u 20% chorych i na pyłek chwastów u 30%. Do najczęściej uczulających zaliczono: Phleum pratense, Dactylis glomerata, Secale cereale oraz Lolium i Poa z traw, Alnus, Betula i Salix z drzew, Plantago, Artemisia, Chenopodium i Urtica z chwastów.
3. U 40% chorych stwierdzono ogniska zapalne noso-gardła z pozytywizacją skórnego wczesnego odczynu na Polyvaccinum (Biomed).
4. 30% chorych wykazywało żywą pozytywizację odczynów skórnych na pleśnie (Cladosporium i Alternaria) obecne w dużych ilościach w aeroplanktonie razem z ziarnami pyłku roślin. 30% badanych wykazywało cechy alergii na niektóre pokarmy (jabłka, orzechy, pomidory, miód i in.). 25% miało cechy nadwrażliwości na jad pszczół lub os. 15% wykazywało nieprawidłowe wczesne odczyny na kurz domowy i roztocze bez cech alergii na te czynniki.
5. Naturalny przebieg choroby z reguły obejmował sezonowe nawroty nieżytu błony śluzowej nosa, gardła, spojówek. Po kilku latach dołączyły się do nich objawy astmy pyłkowej. U części chorych objawom towarzyszyły odczyny skórne o charakterze pokrzywki kontaktowej lub wyprysku, a także dysfunkcje przewodu pokarmowego.

Wnioski

Przedstawione wyniki wskazują, że pomimo identycznych objawów alergii pyłkowej tylko część chorych wykazuje cechy atopii i alergii IgE zależnej. Ponadto w objawach choroby może mieć znaczenie alergia na pleśnie, bakterie i pokarmy.

Wydaje się, że przedstawione wyniki dowodzą możliwości udziału różnych pato-mechanizmów i różnych alergenów w rozwoju tych samych objawów charakte-rystycznych dla alergii pyłkowej, co może tłumaczyć różną skuteczność tych samych leków i swoistej immunoterapii w tym schorzeniu.

Powrót do spisu treści książki

© Radosław Śpiewak (kod źródłowy).
Ta strona jest częścią serwisu alergologia.org
Strona utworzona 12 lutego 2006, ostatnio zmodyfikowana 12 lutego 2006.