In EnglishPraca opublikowana w: R. Śpiewak (Redaktor): "Pyłki i Pyłkowica: Aktualne Problemy". Instytut Medycyny Wsi w Lublinie 1995, str. 69-70.
Powrót do spisu treści książki
Pyłek roślin jest alergenem wziewnym i wnika do organizmu przede wszystkim drogą oddechową, wywołując zaburzenia najczęściej właśnie w drogach oddechowych. Jednak te same alergeny mogą być odpowiedzialne za objawy chorobowe ze strony różnych narządów.
Celem pracy była ocena występowania objawów ubocznych po spożyciu różnych gatunków miodów, w tym także miodów filtrowanych, u osób z uczuleniem na pyłek roślin.
Badania wykonano u 93 ochotników z klinicznymi objawami alergicznego nieżytu nosa i spojówek wywołanego uczuleniem na pyłek traw i/lub bylicy, potwierdzonymi dodatnimi testami skórnymi z alergenami pyłku traw i/lub bylicy (grupa I). Grupę kontrolną stanowiły 52 osoby bez cech alergii (grupa II). Wszyscy badani przebywali w takich samych warunkach socjalno-bytowych, byli na identycznej diecie i wykluczono u nich uczulenie na fragmenty ciał owadów i jad pszczoły oraz choroby przewodu pokarmowego.
Wszystkim badanym podawano w czterodniowych odstępach czasu na czczo 25-gramowe porcje miodu: (1.) wielokwiatowego, (2.) wielokwiatowego filtrowanego bez śladów pyłku, (3.) wielokwiatowego wzbogaconego 5% pyłku kwiatowego, (4.) spadziowego, (5.) akacjowego oraz jako kontrolę (6.) miód sztuczny.
Pacjenci wypełniali kwestionariusz samooceny przed spożyciem miodu, po 30 minutach oraz po 2, 6, 24 i 72 godzinach. W tych samych odstępach przeprowadzono badanie alergologiczne. W celu oceny stopnia ekspozycji na alergeny dokonano oceny mikroskopowej próbek badanych miodów.
W 10 g miodu wielokwiatowego znaleziono 43 tys. ziaren pyłku roślin, w tym ok. 1 tys. ziarn pyłku traw i 450 ziaren pyłku bylicy. W takiej samej próbce miodu spadziowego znaleziono 31 tys. ziaren pyłku roślin, w tym 1,2 tys. pyłku traw i 1,6 tys. ziarn pyłku bylicy. U 80% badanych z grupy I (osoby uczulone na pyłek traw i/lub bylicy) i u 3,8% badanych z grupy kontrolnej po spożyciu miodu wielokwiatowego i spadziowego wystąpiły objawy uczuleniowe. Po spożyciu miodu z 5% dodatkiem pyłku kwiatowego objawy uczuleniowe wystąpiły u 95% badanych z grupy I i u 5,6% badanych z grupy kontrolnej. Objawy uczuleniowe wystąpiły także u 73% osób z grupy I po spożyciu miodu wielokwiatowego, filtrowanego. 87% obserwowanych objawów stanowiły objawy ze strony przewodu pokarmowego. Opisane zjawisko jest najprawdopodobniej związane z przedostawaniem się rozpuszczalnych w wodzie alergenów pyłku roślin do płynnego, niedojrzałego miodu. Późniejsze filtrowanie miodu doprowadza jedynie do fizycznego usunięcia samych ziaren pyłku, podczas gdy alergeny pozostają w miodzie. Najmniej objawów uczuleniowych zanotowano po spożyciu miodu akacjowego (u 10% badanych z grupy I).
Wyniki przeprowadzonych badań potwierdzają konieczność analizy diety osób cierpiących na pyłkowicę ze szczególnym uwzględnieniem produktów bogatych w pyłek roślin.
Powrót do spisu treści książki
© Radosław Śpiewak (kod źródłowy).
Ta strona jest częścią serwisu alergologia.org
Strona utworzona 11 lutego 2006, ostatnio zmodyfikowana 11 lutego 2006.