In EnglishPraca opublikowana w: R. Śpiewak (Redaktor): "Pyłki i Pyłkowica: Aktualne Problemy". Instytut Medycyny Wsi w Lublinie 1995, str. 65.
Powrót do spisu treści książki
Celem pracy była ocena częstości występowania alergicznego nieżytu nosa i spojówek (ANNiS) w zależności od zanieczyszczenia środowiska.
W grupie 745 żołnierzy służby zasadniczej w wieku 19-22 lata (średnio 20,9 lat) przeprowadzono badania w kierunku występowania alergicznego nieżytu nosa i spojówek. W grupie tej było 360 osób mieszkających od urodzenia na terenie Górnego Śląska (grupa I) oraz 385 osób mieszkających od urodzenia w województwie nowosądeckim (grupa II).
U wszystkich wykonano badanie przy użyciu testu skórnego prick firmy Bencard z alergenami pyłku roślin, badanie morfologii krwi, podmiotowe i przedmiotowe badanie alergologiczne.
W badaniu alergologicznym cechy alergicznego nieżytu nosa i spojówek wykryto u 53 (14,7%) osób z grupy I i 37 osób (9,6%) z grupy II. Dodatnie testy skórne z co najmniej jednym alergenem wykryto u 73 (20,2%) osób z grupy I i u 47 (12,2%) osób z grupy II. Uzyskano 92% zgodność badania podmiotowego i przedmiotowego z wynikami testów skórnych. W przypadkach wątpliwych wykonano oznaczanie specyficznego IgE oraz donosowe testy prowokacyjne z alergenami pyłku roślin.
W grupie I, obejmującej młodych mężczyzn mieszkających na terenach ekologicznie zanieczyszczonych (Górny Śląsk), częstość występowania alergicznego nieżytu nosa jest 1,53 razy większa niż w grupie II, mieszkającej na terenie ekologicznie czystym (woj. nowosądeckie). Częstość występowania dodatnich testów skórnych z alergenami pyłku roślin była 1,65 razy większa w grupie I w stosunku do grupy II.
Powrót do spisu treści książki
© Radosław Śpiewak (kod źródłowy).
Ta strona jest częścią serwisu alergologia.org
Strona utworzona 11 lutego 2006, ostatnio zmodyfikowana 11 lutego 2006.