In EnglishZakład Alergologii Przemysłowej Katedry Medycyny Pracy i Chorób Zawodowych Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie
Praca opublikowana w: R. Śpiewak (Redaktor): "Pyłki i Pyłkowica: Aktualne Problemy". Instytut Medycyny Wsi w Lublinie 1995, str. 63-64.
Powrót do spisu treści książki
Celem pracy było:
ustalenie częstości występowania i objawów klinicznych alergii pyłkowej w środowisku znacznego skażenia przemysłowego w miejscu pracy (A), w rejonie osiedla mieszkaniowego w przemysłowej aglomeracji miejskiej w grupie osób niezatrudnionych bezpośrednio w przemyśle (B) oraz w nieskażonym rejonie rolniczym (C),
b) wstępna morfologiczna ocena ziarn pyłku z tych rejonów oraz badanie alergogenności ich ekstraktów w teście skórnym.
W 100-osobowych grupach A, B i C wykonano badania ankietowe, pozwalające wyłonić osoby z objawami sezonowej, wiosenno-letniej alergii, nasuwającej podejrzenie pyłkowicy. W tak wyłonionych grupach u chorych wykonano testy skórne z wyciągami alergenów pyłku traw, drzew i chwastów (Biomed). Analizie poddano częstość rodzinnego występowania oraz wrodzoną skłonność do alergii u osób z potwierdzoną testem skórnym alergią pyłkową.
W grupie osób zatrudnionych w rejonie znacznego zanieczyszczenia chemicznego (A) stwierdzono występowanie alergii pyłkowej u 20% badanych. U żadnego z chorych nie stwierdzono wrodzonej predyspozycji do alergii, u 20% stwierdzono istnienie astmy oskrzelowej w rodzinie.
W grupie B alergię pyłkową stwierdzono u 10% badanych, przeważnie mężczyzn. Skaza atopowa występowała u 1 na 10 chorych, a obecność chorób alergicznych w rodzinie stwierdzono u 60% chorych.
W grupie C jedynie u 6% badanych potwierdzono istnienie alergii pyłkowej z typowymi objawami z górnych dróg oddechowych a u kolejnych 2% potwierdzono istnienie alergii pyłkowej pod postacią odczynów skórnych o charakterze pokrzywki kontaktowej oraz wyprysku. W tej grupie chorych dominowały kobiety. Skazę wysiękową w dzieciństwie stwierdzono u 33% chorych, a obecność chorób alergicznych w rodzinie u 44%.
Wstępne badania morfologiczne ziarn pyłku z rejonów o różnym skażeniu wskazują na ich zróżnicowanie. Ekstrakty alergenowe z pyłku olchy (Alnus) z rejonów o różnym skażeniu nie wykazywały różnic w reakcjach skórnych.
Przedstawione wyniki potwierdzają częstsze występowanie alergii pyłkowej w rejonach skażonych ekologicznie i to w grupie osób nie obciążonych atopową skłonnością do alergii. W rejonach rolniczych alergia pyłkowa jest rzadsza, często ma podłoże atopowe. W okresie pylenia roślin może ona objawiać się nie tylko klasycznymi dolegliwościami z górnych dróg oddechowych, lecz także zmianami skórnymi.
Powrót do spisu treści książki
© Radosław Śpiewak (kod źródłowy).
Ta strona jest częścią serwisu alergologia.org
Strona utworzona 11 lutego 2006, ostatnio zmodyfikowana 11 lutego 2006.