Praca opublikowana w: R. Śpiewak (Redaktor): "Pyłki i Pyłkowica: Aktualne Problemy". Instytut Medycyny Wsi w Lublinie 1995, str. 58-62.
Powrót do spisu treści książki
Badania nad epidemiologią (ANN) u dzieci przeprowadzone w latach 1990-1994 w Europie wskazują na częstość tego schorzenia w granicach 4-20% [3, 5, 6], a najświeższe dane z Australii podają liczbę 40% [4]. Podkreśla się możliwość wpływu różnorodnych czynników środowiskowych na prewalencję, ujawnienie i przebieg ANN [1,2].
Celem pracy była ocena częstości występowania (ANN) wśród uczniów szkół podstawowych zamieszkałych na terenie miejskim i wiejskim, w odniesieniu do różnych czynników środowiskowych.
Przeprowadzono badania przekrojowe wśród 1560 losowo wybranych uczniów z dwóch szkół podstawowych w wieku od 8 do 15 lat. Grupę A (n=883) stanowiły dzieci z jednej ze szkół podstawowych w Lublinie (rejon miejski). Odsetek dziewcząt i chłopców wynosił odpowiednio 49,5% oraz 50,5%. W grupie B (n=677) były dzieci ze szkoły podstawowej z gminy Janów Lubelski (rejon wiejski), gdzie dziewcząt i chłopców było po 50%. Badania przeprowadzono w 1994 roku.
W pracy zastosowano standaryzowaną ankietę opartą o projekt Wspólnoty Europejskiej, opracowaną przez Zakład Epidemiologii i Statystyki Zespołu Pediatrycznego IGiChP w Rabce. Ankietę wypełniali rodzice badanych dzieci. Ankieta składała sie z trzech głównych części: 1. pytań ogólnych dotyczących danych personalnych dziecka oraz rodziców; 2. pytań dotyczących zdrowia; 3. pytań dotyczących warunków mieszkaniowych i środowiskowych. Pytania dotyczyły objawów sezonowego alergicznego nieżytu nosa (ANNs) oraz całorocznego alergicznego nieżytu nosa (ANNc).
Wskaźnik zwrotu ankiet wynosił 85% w grupie A, a w grupie B - 95%. ANNs stwierdzono u 6,2% badanych dzieci, w tym u 5,5% w grupie A i u 7,1% w grupie B. Nie było istotnej statystycznie różnicy między grupami. Objawy ANNc wykazywało 3,6% dzieci, w tym 4,7% w grupie A i 2,3% w grupie B. Różnica nie była jednak znamienna statystycznie (Tabela I). W badanej populacji ANNs występował częściej niż ANNc (pp<0,003).
Wśród dzieci z objawami ANNs chłopcy stanowili 65%, dziewczęta 35%. Różnica między tymi odsetkami była istotna statystycznie (p<0,003). Zależność ta była szczególnie widoczna w grupie A (tabela II).
Tabela I. Częstość występowania ANN w badanych grupach
Rodzaj ANN |
GrupaA |
Grupa B |
p |
Grupa |
p |
|---|---|---|---|---|---|
Sezonowy alergiczny nieżyt nosa |
5,5% |
7,1% |
NS |
6,2% |
p<0.003 |
Całoroczny alergiczny nieżyt nosa |
4,7% |
2,3% |
NS |
3,6% |
|
Tabela II. Częstość ANN w zależności od płci
Badane grupy |
ANNs |
ANNc |
|||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
n |
% |
p |
n |
% |
p |
||
Grupa A |
chłopcy |
31 |
73,8 |
|
24 |
66,7 |
p>0,15 |
dziewczęta |
11 |
26,2 |
p<0,02 |
12 |
33,3 |
|
|
razem |
42 |
100 |
|
36 |
100 |
NS |
|
Grupa B |
chłopcy |
26 |
56,5 |
p>0,6 |
9 |
60 |
p>0,8 |
dziewczęta |
20 |
43,5 |
|
6 |
40 |
|
|
razem |
46 |
100 |
NS |
15 |
100 |
NS |
|
Częstość występowania ANNs w zależności od wieku badanych w obu grupach ilustruje rycina 1. Wśród dzieci 8-9-letnich objawy ANNs wystąpiły w sumie u 5,6% badanych (u 4,2% w grupie A i u 7,5% w grupie B). U dzieci 10-11-letnich analogiczny odsetek wynosił 6,7% (w grupie A-6,5%, w grupie B-6,8%). Wśród dzieci 12-13-letnich objawy ANNs stwierdzono u 4,7% (w tym grupa A-5,4%, grupa B-3,8%). U dzieci 14-15-letnich objawy ANNs zgłaszało 7,7% (6,0% w grupie A, 13,4% w grupie B).
Ryc. 1. Częstość występowania ANNs w zależności od wieku.

Częstość występowania ANNc w zależności od wieku badanych w obu grupach ilustruje ryc. 2. U dzieci najmłodszych ANNc stwierdzono u 2,8%, (3,7% w grupie A, 2,1% w grupie B). Wśród dzieci w wieku 10-11 lat objawy ANNc zgłaszało 3,8% badanych (4,5% w grupie A, 3,3% w grupie B). Wśród dzieci 12-13-letnich ANNc wystąpił u 4,4% (4,5% w grupie A, 2,3% w grupie B). W grupie dzieci najstarszych ANNc występował u 4,1% badanych (4,2% w grupie A, 4,0% w grupie B). Podsumowując można swierdzić, że wraz z wiekiem dzieci zwiększa się częstość występowania ANN.
Ryc. 2. Częstość występowania ANNc w zależności od wieku.

Analizowano wpływ następujących czynników środowiskowych: używanie w domu kuchenki gazowej, grzejnika gazowego do wody, urządzenia do suszenia bielizny oraz typ ogrzewania i sposób dogrzewania domu (grzejnik gazowy, grzejnik naftowy, kominek, piecyk na drewno). Ponadto brano pod uwagę: występowanie w domu wilgoci i pleśni oraz posiadanie kota i/lub psa. Stwierdzono znamienne statystycznie różnice pomiędzy czynnikami środowiskowymi występującymi w mieście i w rejonie wiejskim, które przedstawiono w tabeli III.
Tabela III. Wpływ czynników środowiskowych na występowanie ANN
Czynniki środowiskowe |
Odsetek odpowiedzi pozytywnych |
p |
|
Grupa A |
Grupa B |
||
Kuchenka gazowa |
96,6 |
61,0 |
p<0,001 |
Piecyk gazowy |
58,7 |
0,9 |
p<0,001 |
Suszarka do bielizny |
12,5 |
8,7 |
p<0,02 |
Rodzaj ogrzewania mieszkania: |
|
||
1. ogrzewanie centralne |
45,7 |
63,6 |
p<0,05 |
2. piec na drewno |
0,3 |
6,8 |
p<0,001 |
Dodatkowe źródło ogrzewania: |
|
||
1. przenośny piecyk na drewno |
1,6 |
0,8 |
NS |
2. przenośny piecyk gazowy |
0,8 |
0,8 |
NS |
3. piecyk na drewno |
0,1 |
8,1 |
p<0,001 |
4. kominek |
3,6 |
1,6 |
p<0,02 |
Zwierzęta domowe |
41,9 |
23,1 |
p<0,001 |
Nie stwierdzono wyraźnego związku pomiędzy analizowanymi czynnikami środowiskowymi a częstością występowania ANNc lub ANNs w obu grupach. Stwierdzono jedynie, iż w grupie A u dzieci z ANNc częściej w domach ogrzewano wodę piecykiem gazowym, w porównaniu do dzieci bez objawów ANNc (odpowiednio 75% i 57,9%; p<0,05). Nie stwierdzono zależności między paleniem tytoniu przez dorosłych w domu, a częstością występowania ANNc i ANNs zarówno w grupie A jak i B.

Powrót do spisu treści książki
© Radosław Śpiewak (kod źródłowy).
Ta strona jest częścią serwisu alergologia.org
Strona utworzona 11 lutego 2006, ostatnio zmodyfikowana 11 lutego 2006.