In EnglishInstytut Gruźlicy i Chorób Płuc, Zespół Pediatryczny w Rabce
Praca opublikowana w: R. Śpiewak (Redaktor): "Pyłki i Pyłkowica: Aktualne Problemy". Instytut Medycyny Wsi w Lublinie 1995, str. 52-53.
Powrót do spisu treści książki
Celem pracy była analiza zmienności występowania swoistych alergenowo przeciwciał IgE przeciw aeroalergenom w zależności od pomiarów palinologicznych w Rabce w latach 1991-1995.
W latach 1991-1995 przeprowadzono pomiary ilościowe i jakościowe opadu pyłków i zarodników grzybów metodą objętościową, przy użyciu aparatu firmy Burkard umieszczonego na terenie Zespołu Pediatrycznego IGiChP. W surowicy dzieci z chorobami układu oddechowego oznaczono poziom swoistych przeciwciał IgE metodą radioimmunologiczną RAST (CAP - Pharmacia). Za poziomy dodatnie przyjmowano wartości równe lub większe od drugiej klasy.
W badanym okresie dominującym składnikiem opadu pyłkowego były zarodniki grzybów. Częstość występowania tych zarodników wynosiła od 74% (44124 zarodników) przy 5% (291 badań) dodatnich wyników przeciwciał IgE w roku 1995, do 92% (86625 zarodników) przy 10% (90 badań) dodatnich wyników przeciwciał IgE w roku 1992. Drugim aeroalergenem były pyłki drzew. Częstość występowania pyłków sosny i świerku wynosiła od 2% (1502 pyłków) przy braku (4 badania) dodatnich wyników przeciwciał IgE w roku 1994 do 3,6% (2192 pyłków) przy braku dodatnich wyników badań IgE w roku 1995. Częstość występowania pyłków brzozy wynosiła od 0,1% (119 pyłków) przy 20% (25 badań) dodatnich wyników przeciwciał IgE w roku 1992 do 2,5% (1725 pyłków) przy 8% (72 badań) dodatnich wyników przeciwciał IgE w roku 1994. Trzecim aeroalergenem były pyłki traw i zbóż. Częstość ich występowania wynosiła od 1% (748 pyłków) przy 39% (906 badań) dodatnich wyników przeciwciał IgE w roku 1994, do 1,8% (1739 pyłków) przy 53% (500 badań) dodatnich wyników przeciwciał IgE w roku 1992. Z chwastów najczęściej występowały pyłki pokrzywy. Częstość ich występowania wynosiła od 0,9% (902 pyłki) przy 20% (10 badań) dodatnich wyników przeciwciał IgE w roku 1992, do 1,5% (1034 pyłków) przy 14% (14 badań) dodatnich wyników przeciwciał IgE w roku 1994.
Nie stwierdzono korelacji między ilością całoroczną pyłków/zarodników a ilością zaleconych badań i dodatnich poziomów swoistych przeciwciał IgE w surowicy u dzieci. Najpowszechniejszym aeroalergenem były zarodniki (głównie Cladosporium) przy stosunkowo niskich częstościach dodatnich poziomów swoistych przeciwciał IgE. Pyłki traw, przy niskim całorocznym stężeniu, dawały najwięcej dodatnich wyników swoistych przeciwciał IgE i właśnie te oznaczenia lekarze zlecali najczęściej.
Powrót do spisu treści książki
© Radosław Śpiewak (kod źródłowy).
Ta strona jest częścią serwisu alergologia.org
Strona utworzona 11 lutego 2006, ostatnio zmodyfikowana 11 lutego 2006.