Stężenie przeciwciał IGE (RAST/CAP) u 411 pacjentów z alergią pyłkową a stężenie pyłku roślin (doniesienie wstępne)

Teresa Małaczyńska¹, Anna Szurogajło², Dorota Szybińska², Piotr Rapiejko²

Specjalistyczny Zespół Opieki Zdrowotnej nad Matką i Dzieckiem w Gdańsku
Ośrodek Badania Alergenów Środowiskowych w Warszawie

Praca opublikowana w: R. Śpiewak (Redaktor): "Pyłki i Pyłkowica: Aktualne Problemy". Instytut Medycyny Wsi w Lublinie 1995, str. 50-51.

Powrót do spisu treści książki

In English

Cel

Celem pracy była ocena korelacji pomiędzy stężeniem swoistych przeciwciał przeciwko alergenom pyłku roślin w surowicy chorych na pyłkowicę a stężeniem pyłku w powietrzu.

Materiał i metoda

Retrospektywnej analizie poddano wyniki badań stężenia swoistych przeciwciał IgE oznaczonych metodą RAST/CAP u 411 pacjentów z alergią pyłkową, mieszkańców Trójmiasta i okolic. Badania zostały wykonane w okresie od października 1993 roku do czerwca 1995 r. w Specjalistycznym Zespole Opieki nad Matką i Dzieckiem w Gdańsku.

Przeanalizowano także roczny opad pyłku roślin w latach 1989-1992 z uwzględnieniem poszczególnych gatunków. Badania przeprowadzono w Gdańsku przy zastosowaniu aparatu grawimetrycznego typu Durhama.

Wyniki

Wyniki badań stężenia specyficznego IgE (odsetek wysokich stężeń specyficznego IgE) przedstawia tabela I.

Tabela I. Stężenie przeciwciał IgE u 411 pacjentów z alergią pyłkową

Alergen

Liczba badanych

Wynik dodatni

Wynik ujemny

tx5: olcha, wiąz, leszczyna, wierzba, topola

86

10 (11,62%)

76 (88,38%)

tx6: klon, brzoza, dąb, orzech wł.

69

16 (23,18%)

53 (76,82%)

wx1: bylica, babka lanc., komosa

27

6 (22,22%)

21 (77,78%)

gx1: trawy

223

93 (41,7%)

130 (58,3%)

w3: ambrozja/p>

6

3 (50%)

3 (50%)

Alergen	Liczba badanych	Wynik dodatni	Wynik ujemny
tx5: olcha, wiąz, leszczyna, wierzba, topola	86	10 (11,62%)	76 (88,38%)
tx6: klon, brzoza, dąb, orzech wł.	69	16 (23,18%)	53 (76,82%)
wx1: bylica, babka lanc., komosa	27	6 (22,22%)	21 (77,78%)
gx1: trawy	223	93 (41,7%)	130 (58,3%)
w3: ambrozja/p>	6	3 (50%)	3 (50%)

Tabela II. Wyniki pomiarów palinologicznych

Roślina - pyłeks	Odsetek wszystkich ziarn pyłku w powietrzu w skali roku
Sosna	32,37
Olcha, wiąz, leszczyna, wierzba, topola	5,79
Klon, brzoza, dąb, orzech wł.	29,23 w tym brzoza (76,2%)
Bylica, babka lancetowata, komosa	11,40
Trawy	14,91
Ambrozja	0
Inne	6,3

U badanym okresie w atmosferze Trójmiasta najliczniej reprezentowane były ziarna pyłku sosny (32,37%), a następnie pyłek drzew późno kwitnących (29,23%). W tej grupie przeważał pyłek brzozy (76,2%). Pyłek traw stanowił 14,91% wszystkich ziaren pyłku roślin oznaczonych w badanym okresie w atmosferze Gdańska. W badanej grupie pacjentów najczęściej występowały podwyższone stężenia przeciwciał przeciwko alergenom pyłku traw (41,7%), a następnie drzew późno kwitnących (w tym brzozy) - 23,18%.

Wnioski

W badanej grupie nie wykazano zależności pomiędzy częstością uczuleń (występowanie podwyższonego poziomu specyficznego IgE) a ilością ziaren pyłku poszczególnych gatunków roślin w atmosferze.