In EnglishCentrum Alergologii w Poznaniu
Praca opublikowana w: R. Śpiewak (Redaktor): "Pyłki i Pyłkowica: Aktualne Problemy". Instytut Medycyny Wsi w Lublinie 1995, str. 39-42.
Powrót do spisu treści książki
Pyłkowica jest chorobą sezonową dotyczącą około 20% populacji ludzkiej. Obserwuje się stałe narastanie zachorowań na ten rodzaj alergii wśród osób z obciążeniem rodzinnym, jak i u osób bez predyspozycji rodzinnej, szczególnie w rejonach uprzemysłowionych, zarówno w Polsce jak i na świecie. Wobec powyższego niezwykle potrzebna stała się codzienna lokalna informacja o aktualnym pyleniu roślin. Stąd w 1992 roku podjęto codzienne pomiary opadu pyłkowego na terenie Poznania.
Celem pracy była ocena wpływu opadu pyłkowego na zachorowania na pyłkowicę w regionie Wielkopolski w latach 1993 i 1994.
W badaniach wzięli udział pacjenci (dzieci, młodzież i dorośli), którzy zgłosili się do Centrum Alergologii w Poznaniu z objawami pyłkowicy w okresie pylenia roślin, na które byli uczuleni.
Rozpoznanie alergii pyłkowej zostało potwierdzone wywiadem, badaniem przedmiotowym oraz punktowymi testami skórnymi, a u niektórych osób również donosowymi testami prowokacyjnymi z alergenami firmy Allergopharma.
Pomiary opadu pyłkowego metodą grawitacyjną były prowadzone w trzech punktach Poznania. Codzienne obserwacje prowadzono od 1 marca do 30 października każdego roku, natomiast od listopada do lutego prowadzone były one w odstępach tygodniowych (ryc. 1). Skład jakościowy i ilościowy opadu pyłkowego określano dla powierzchni 16x16 mm szkiełka mikroskopowego pokrytego lepikiem Gevatol.
Do oceny częstości zachorowań i jej zgodności z sezonem pylenia poszczególnych gatunków roślin wybrano dwa lata obserwacji - rok 1993 i 1994.
Pierwsi pacjenci z objawami pyłkowicy zgłaszali się już w lutym, w okresie pylenia leszczyny: w 1993 roku było ich 64 (ryc. 2), a w 1994 - 62 (ryc. 3). Szczyt pylenia olch przypadł na okres od 10-20 marca w 1993 roku i w tym czasie zgłosiło się 60 pacjentów, natomiast w 1994 roku był wcześniejszy i mniej intensywny, a zgłosiło się 63 chorych.
Ryc. 1. Przebieg pylenia głównych roślin alergogennych w Poznaniu w latach 1992-1994.
Ryc. 2. Zachorowania na pyłkowicę w 1993 r.
Ryc. 3. Zachorowania na pyłkowicę w 1994 r.
W III dekadzie kwietnia pyliła brzoza, bardzo intensywnie w roku 1993 (zgłosiło się wówczas 85 chorych), a w roku 1994 mniej intensywnie. Jednak wówczas zgłosiło się również 85 chorych. W połowie maja 1993 roku bardzo intensywnie pyliły zboża, głównie żyto, z objawami zgłosiło się wówczas 250 osób, a w 1994 roku pylenie zbóż było o tej samej porze, lecz znacznie mniejsze, a zgłosiło się wówczas 400 osób. Trawy pyliły w 1993 roku na średnim poziomie, najwięcej na przełomie czerwca i lipca - z dolegliwościami zgłosiło się 271 chorych. W roku 1994 trawy rozpoczęły pylenie na przełomie maja i czerwca i bardzo intensywnie pyliły do połowy lipca. W okresie tym zgłosiło się 425 chorych.
Wśród bylic najbardziej odpowiedzialne za objawy kliniczne są babka i bylica (piołun). Pyliły one bardzo intensywnie w roku 1993 od 20 lipca do połowy sierpnia, dolegliwości miało w tym czasie 135 osób z powodu bylicy i 57 z powodu babki, natomiast w 1994 roku pylenie bylic było niezwykle krótkie i małe, zaledwie kilka dni na początku sierpnia, a z objawami alergii na bylicę zgłosiło się 155 osób i 105 osób uczulonych na babkę.
W roku 1994 wyraźnie wzrosła liczba chorych zgłaszających się z objawami pyłkowicy spowodowanymi pyleniem roślin w porównaniu do roku 1993. Związane było to ze zwiększonym pyleniem traw, które z powodu sprzyjającej pogody pyliły bardzo intensywnie w 1994 roku oraz ze zwiększonym stanem wiedzy wśród społeczeństwa spowodowanym codziennym podawaniem komunikatów o opadzie pyłkowym a także kojarzeniem objawów z aktualnym pyleniem roślin. Róznice w pyleniu roślin w dwóch kolejnych latach potwierdzają konieczność stałego monitorowania opadu pyłkowego.
Powrót do spisu treści książki
© Radosław Śpiewak (kod źródłowy).
Ta strona jest częścią serwisu alergologia.org
Strona utworzona 11 lutego 2006, ostatnio zmodyfikowana 11 lutego 2006.