Źródło:
VL Hegde, YP Venkatesh. Allergen Immunotherapy: Effect on Immunologic Markers and Clinical Parameters in Asthmatic Children. J Investig Allergol Clin Immunol 2007; 17 (5): 286-291.
Nawigacja: alergologia.org > journal scan > immunoterapia w astmie
|
Źródło: |
Wprowadzenie: Immunoterapia swoista (SIT) jest głównym sposobem leczenia ukierunkowanego na długoterminowe złagodzenie objawów przewlekłych chorób alergicznych.
Cel badania: Celem badania była ocena efektu jednorocznej immunoterapii alergenem roztoczy kurzu domowego. Autorzy oceniali stężenia trzech markerów immunologicznych: eozynofilowego białka kationowego (ECP), tlenku azotu (NO), monocytarnego białka chemotaktycznego (MCP-1). Analizowano również wpływ immunoterapii na skalę objawów i zużycie leków, oraz na wynik swoistej prowokacji oskrzelowej i punktowego testu skórnego.
Metody: Badaniem objęto 31 dzieci uczulonych na roztocze kurzu domowego i chorych na astmę oskrzelową w wieku 6-16 lat. 19 dzieci poddano leczeniu imunnoterapią swoistą (SIT), 12 dzieci stanowiło grupę kontrolną, którą leczono wyłącznie farmakologicznie. Skuteczność oceniono na podstawie stężeń markerów NO, ECP, MCP-1, skali objawów i zużycia leków oraz swoistej prowokacji oskrzelowej i punktowego testu skórnego. Porównano wyniki zebrane przed i po rocznym okresie leczenia.
Wyniki: Poziomy markerów NO i ECP obniżyły się istotnie w grupie SIT (odpowiednio P = 0,01 i P = 0,018) w porównaniu do poziomów przed terapią. W grupie kontrolnej wartości tych markerów pozostawały na podobnym poziomie. Poziom markera MCP-1 obniżył się istotnie zarówno w grupie SIT jak i grupie kontrolnej (odpowiednio P=0,009 i P=0,41). W grupie SIT pacjenci doświadczyli znaczącej poprawy w objawach astmy (P=0,001), ograniczenia zużycia leków (P=0,001) i reaktywności skórnej na Dermatophagoides pteronyssinus (P=0,02), czego pacjenci grupy kontrolnej nie odczuli. Natomiast wyniki prowokacji oskrzelowej z roztoczem kurzu domowego pokazały podobną reaktywność oskrzeli przed i po rocznym okresie leczenia w obu grupach. Poziom tolerancji na stężenie alergenu wzrósł w obu grupach (P<0,05). Test spirometryczny (wartość natężonej pierwszosekundowej objętości wydechowej - FEV1), poziom IgE całkowitego i swoistego wobec Dermatophagoides pteronyssinus i D. farinae nie zmienił się po rocznym okresie leczenia w obu grupach.
Podsumowanie: Immunoterpia swoista z Dermatophagoides pteronyssinus poprawia parametry immunologiczne i kliniczne po jednorocznym okresie leczenia u dzieci uczulonych na roztocze kurzu domowego. Punktowe testy skórne mogą być stosowane jako wskaźnik skuteczności terapii.
Słowa kluczowe: immunoterapia swoista, astma, roztocza kurzu domowego, dzieciństwo
Opracowanie: Ludwik Odrzywołek i Krzysztof Łach
Ta strona jest częścią serwisu alergologia.org
© Radosław Śpiewak, wszystkie prawa zastrzeżone.
Dokument utworzony 10 grudnia 2007, ostatnia aktualizacja 11 grudnia 2007.
Tylko do użytku osobistego. Koniecznie przeczytaj zastrzeżenie praw autorskich oraz wykluczenie odpowiedzialności!