Wpływ na poziom markerów immunologicznych i parametry kliniczne w astmie dziecięcej

Autorzy opracowania: Ludwik Odrzywołek, Krzysztof Łach

Źródło: VL Hegde, YP Venkatesh. Allergen Immunotherapy: Effect on Immunologic Markers and Clinical Parameters in Asthmatic Children. J Investig Allergol Clin Immunol 2007; 17 (5): 286-291.

Immunoterapia swoista (SIT) jest głównym sposobem leczenia ukierunkowanego na długoterminowe złagodzenie objawów przewlekłych chorób alergicznych.

Cel badania

Celem badania była ocena efektu jednorocznej immunoterapii alergenem roztoczy kurzu domowego. Autorzy oceniali stężenia trzech markerów immunologicznych: eozynofilowego białka kationowego (ECP), tlenku azotu (NO), monocytarnego białka chemotaktycznego (MCP-1). Analizowano również wpływ immunoterapii na skalę objawów i zużycie leków, oraz na wynik swoistej prowokacji oskrzelowej i punktowego testu skórnego.

Metody

Badaniem objęto 31 dzieci uczulonych na roztocze kurzu domowego i chorych na astmę oskrzelową w wieku 6-16 lat. 19 dzieci poddano leczeniu imunnoterapią swoistą (SIT), 12 dzieci stanowiło grupę kontrolną, którą leczono wyłącznie farmakologicznie. Skuteczność oceniono na podstawie stężeń markerów NO, ECP, MCP-1, skali objawów i zużycia leków oraz swoistej prowokacji oskrzelowej i punktowego testu skórnego. Porównano wyniki zebrane przed i po rocznym okresie leczenia.

Wyniki

Poziomy markerów NO i ECP obniżyły się istotnie w grupie SIT (odpowiednio P = 0,01 i P = 0,018) w porównaniu do poziomów przed terapią. W grupie kontrolnej wartości tych markerów pozostawały na podobnym poziomie. Poziom markera MCP-1 obniżył się istotnie zarówno w grupie SIT jak i grupie kontrolnej (odpowiednio P=0,009 i P=0,41). W grupie SIT pacjenci doświadczyli znaczącej poprawy w objawach astmy (P=0,001), ograniczenia zużycia leków (P=0,001) i reaktywności skórnej na Dermatophagoides pteronyssinus (P=0,02), czego pacjenci grupy kontrolnej nie odczuli. Natomiast wyniki prowokacji oskrzelowej z roztoczem kurzu domowego pokazały podobną reaktywność oskrzeli przed i po rocznym okresie leczenia w obu grupach. Poziom tolerancji na stężenie alergenu wzrósł w obu grupach (P<0,05). Test spirometryczny (wartość natężonej pierwszosekundowej objętości wydechowej - FEV1), poziom IgE całkowitego i swoistego wobec Dermatophagoides pteronyssinus i D. farinae nie zmienił się po rocznym okresie leczenia w obu grupach.

Podsumowanie

Immunoterpia swoista z Dermatophagoides pteronyssinus poprawia parametry immunologiczne i kliniczne po jednorocznym okresie leczenia u dzieci uczulonych na roztocze kurzu domowego. Punktowe testy skórne mogą być stosowane jako wskaźnik skuteczności terapii.