Termin ?immunoterapia? oznacza leczenie chorób na drodze indukcji, wzmocnienia lub supresji odpowiedzi immunologicznej. Ponieważ alergia jest nadmierną reakcją immunologiczną na nieszkodliwe z natury czynniki środowiskowe, immunoterapia chorób alergicznych zmierza do supresji nadwrażliwości lub indukcji tolerancji na uczulające antygeny.

Artykuł ?Immunotherapy of allergic contact dermatitis? opublikowany niedawno w czasopiśmie Immunotherapy omawia aktualny stan i perspektywy immunoterapii haptenami jako potencjalnego sposobu leczenia alergicznego wyprysku kontaktowego.

Próby leczenia alergicznego wyprysku kontaktowego za pomocą podawania kontrolowanych dawek uczulającego haptenu zainspirowane zostały efektywnością immunoterapii alergenowej w chorobach alergicznych układu oddechowego. Eksperymenty na zwierzętach i ludziach potwierdziły, że tolerancję haptenów można efektywnie indukować przed uczuleniem. Jednak w codziennym życiu do lekarza zgłaszają się ludzie, którzy już są uczuleni, a w takim przypadku odwrócenie nadwrażliwości wydaje się znacznie trudniejsze. Podjęte bez mała 100 lat temu w Stanach Zjednoczonych badania nad nadwrażliwością na urushiol - hapten sumaka jadowitego, doprowadziły do wniosku, że immunoterapia może wprawdzie stłumić wyprysk powodowany przez tę roślinę, jednak tylko w ograniczonym zakresie, na krótki czas i kosztem dokuczliwych efektów niepożądanych samej terapii, co sprawia, że działania niekorzystne przeważają nad oczekiwanym efektem terapeutycznym.

Pod koniec lat 80. podjęto w Europie próby immunoterapii alergicznego wyprysku kontaktowego na nikiel, jednak większość badań nad jej skutecznością budzi istotne wątpliwości metodologiczne, a zaledwie dwa dobrze zaprojektowane badania kończą się sprzecznymi wnioskami. Dlatego na obecnym etapie nie jest możliwe wyciagnięcie ostatecznych wniosków na temat skuteczności tej metody.

Więcej na temat historii i perspektyw immunoterapii alergicznego wyprysku kontaktowego w artykule znajdującym się pod tym linkiem: http://www.radoslawspiewak.net/2011-4.pdf