Nawigacja: alergologia.org > archiwum > III Zimowe Warsztaty Sekcji Dermatologicznej PTA

GINA 2006

Jerzy Kruszewski

Klinika Chorób Infekcyjnych i Alergologii IMW CSK WAM, Warszawa

Najważniejszym wydarzeniem minionego roku dla alergologów była publikacja jesienią 2006 r. mocno zmienionego stanowiska GINA 2006. Nowe stanowisko GINA sprawia wrażenie roboczego dokumentu. Poprzedza je opis pracy zespołu nad uaktualnieniem, podsumowanie wprowadzonych zmian oraz nowy rozdział dotyczący astmy u dzieci do lat pięciu.

Zasadniczą zmianą w GINA 2006 jest zwrócenie uwagi na problem kontroli astmy u pacjenta. Jest to bardzo praktyczne podejście, ponieważ lekarz spotykając się z chorym na astmę ma znaleźć odpowiedz na 3 zasadnicze pytania:

1. Czy leczenie, które chory stosował do tej pory było na tyle wystarczające, że można je zmienić zmniejszając dawki leków lub rezygnując ze stosowania określonych leków?
2. Czy leczenie, które chory stosował do tej pory było wystarczające i nie należy go zmieniać?
3. Czy leczenie, które chory stosował do tej pory nie było wystarczające i doszło do zaostrzenia astmy lub tylko pogorszenia kontroli choroby wobec czego należy wdrożyć postępowanie jak w zaostrzeniu albo zwiększyć dawki leków lub włączyć do leczenia nowe leki?

Konsekwencją tego prostego, praktycznego podejścia jest odejście od dotychczasowego podziału astmy na kliniczne stopnie ciężkości i nadanie kluczowego znaczenie pojęciu kontroli astmy. Zostało ono dość dobrze zdefiniowane. W obecnym stanowisku wyróżniono kilka stopni kontroli astmy: kontrolowana, słabo kontrolowana, niekontrolowana (brak kontroli) i jej wariant - zaostrzenie, co należy ustalać w oparciu o wywiad, w tym stosowanie leków doraźnych oraz badania czynnościowe układu oddechowego - spirometrię i PEF. Istnieją ciekawe próby uproszczenia określania stopnia kontroli astmy przy użyciu Testu Kontroli Astmy, który opiera się tylko na wywiadzie i dobrze sprawdza się w praktyce. W zależności od ustalonego stopnia kontroli GINA proponuje wybór jednego z określonych sposobów leczenia.

Nowa GINA 2006 nieco inaczej hierarchizuje leki stosowane w astmie, najwyżej stawiając te, które są stosowane jako bezpieczne leki kontrolujące o działaniu przeciwzapalnym. Niewątpliwie najważniejszą grupą pozostają glikokortykosteroidy wziewne (GKSw), choć w przypadku astmy określonej w GINA 2006 jako "astma trudna" (difficult-to-treat asthma) chorzy mogą być niewrażliwi na glikokortykosteroidy, co źle rokuje osiągnięciu zadowalającej kontroli astmy. Dawki GKSw u dorosłych i dzieci zostało nieco zmienione, a ich lista została uzupełniona o nowo wprowadzony lek z tej grupy - cyklezonid. Większe niż dotychczas znaczenie przypisano lekom przeciwleukotrienowym, zwłaszcza u dorosłych oraz omalizumabowi, który jednak jest zalecany tylko w przypadku ciężkich postaci astmy. Bardzo wyraźnie podkreślono, że w monoterapii astmy nie powinno się stosować b2-mimetyków długo działających, lecz trzeba je koniecznie łączyć z GKSw w odpowiedniej dawce, a monoterapia kromonami nie jest alternatywą dla monoterapii GKSw w małej dawce u dorosłych. To ostatnie stwierdzenie oznacza, że stosowanie kromonów w astmie nie jest obecnie zalecane.

Ogłoszenia:
Praktyczny Kurs "Testy płatkowe: techniki wykonania i zasady interpretacji", Kraków, Instytut Dermatologii - sprawdź termin najbliższego kursu
Sympozjum "Dermatologia Środowiskowa", Kraków 20 października 2007

Nawigacja: alergologia.org > archiwum > III Zimowe Warsztaty Sekcji Dermatologicznej PTA

Ta strona jest częścią serwisu alergologia.org (kontakt).
© Jerzy Kruszewski (tekst) & Radosław Śpiewak (kod źródłowy).
Dokument utworzony 5 stycznia 2007, ostatnia aktualizacja 22 września 2007.