Nawigacja: alergologia.org > archiwum > III Zimowe Warsztaty Sekcji Dermatologicznej PTA
Wprowadzenie: Łojotokowe zapalenie skóry (ŁZS) należy do najczęstszych chorób skóry (do 3% populacji), która występuje 6 × częściej u mężczyzn. W etiopatogenezie ŁZS, szczególnie u osób dorosłych podkreśla się rolę drożdżaków z rodzaju Malassezia a w ostatnich latach zaobserwowano korzystny wpływ terapeutyczny leków przeciwgrzybiczych, stosowanych zarówno miejscowo jak i ogólnie. Szczególną skutecznością charakteryzują się triazole (itrakonazol).
Cel pracy: Celem badania była porównawcza ocena skuteczności i tolerancji leczenia ŁZS itrakonazolem stosowanym ogólnie (wg dwóch różnych schematów leczenia pulsowego) w skojarzeniu z miejscowo stosowanym 1% kremem clotrimazol oraz szamponem z 2% ketokonazolem.
Materiał i metody: Badaniem objęto 80 chorych z rozpoznaniem ŁZS o stopniu nasilenia zmian od umiarkowanego do ciężkiego. Chorych, zakwalifikowano w sposób losowy do 2 grup badanych, po 40 osób każda, w zależności od zastosowanego leczenia: grupa I - 40 osób - Itrakonazol w kapsułkach po 100 mg wg schematu: I tydzień - 2 × 1 kaps. i następnie 200 mg dziennie przez pierwsze 2 dni 1 × na 2 tygodnie (3 cykle leczenia); grupa II - 40 osób - itrakonazol w kapsułkach po 100mg stosowano wg następującego schematu: 2 × 1 kaps. przez 7 dni 1 × w miesiącu (3 pulsy leczenia), w obu grupach miejscowo 1% krem clotrimazol 2 × dz. oraz szampon z 2% ketokonazolem do mycia głowy oraz miejsc zmienionych chorobowo. Pacjenci pozostawali pod obserwacją przez 24 tygodnie włącznie z 12 tygodniowym okresem po zakończeniu leczenia, a oceny klinicznej dokonywano w dniu rozpoczęcia leczenia 0 - ocena wyjściowa oraz w tygodniach: 4, 8, 12, 16, 20 i 24. Stopień nasilenia ŁZS oceniano wg skali Scaparro i wsp. w modyfikacji własnej. Wyniki badań poddano analizie statystycznej.
Wyniki: Wszyscy pacjenci ukończyli 24 tygodniowy cykl badania. W momencie wyjściowym stopień nasilenia objawów klinicznych wynosił w grupie I - 11,5 ± 2,1 punktów, w grupie II - 10,9 ± 0,4 a wyniki te nie wykazywały różnic znamiennych. Zastosowane leczenie w obu grupach spowodowało znamienne statystycznie obniżenie stopnia nasilenia objawów klinicznych już w 4 tygodniu obserwacji do odpowiednio 3,7 ± 0,6 (grupa I) i 2,8 ± 0,5 (grupa II) (p < 0,01) oraz długotrwałą remisję choroby (do 24 tygodnia) u większości chorych w obu leczonych grupach ( 6,6 ± 1,4 w grupie I i 4,2 ± 0,8 w grupie II).
Wnioski: Wnioski: Wykazano bardzo dobrą skuteczność terapii umiarkowanych i ciężkich postaci ŁZS itrakonazolem stosowanym doustnie wg dwóch zaproponowanych schematów leczenia pulsowego, w skojarzeniu z miejscowym leczeniem przeciwdrożdżakowym ( 1% krem clotrimazol i szampon z 2% ketokonazolem). Stosowanie metod skojarzonych z itrakonazolem w leczeniu ŁZS pozwala na uzyskanie szybkich efektów klinicznych oraz długich okresów remisji choroby.
Praca finansowana przez Uniwersytet Medyczny w Łodzi w ramach działalności statutowej Nr 503-5064-1.
Ogłoszenia:
Praktyczny Kurs "Testy płatkowe: techniki wykonania i zasady interpretacji", Kraków, Instytut Dermatologii - sprawdź termin najbliższego kursu
Sympozjum Dermatologiczne, Kraków
Nawigacja: alergologia.org > archiwum > III Zimowe Warsztaty Sekcji Dermatologicznej PTA
Ta strona jest częścią serwisu alergologia.org (kontakt).
© A. Kaszuba, E. Trznadel-Budźko, A. Kaszuba, M. Kozłowska, A. Kaczorowska (tekst) & Radosław Śpiewak (kod źródłowy).
Dokument utworzony 3 stycznia 2007, ostatnia aktualizacja 22 września 2007.