Liczba i dystrybucja epidermalnych komórek CD1a+ w miejscu wywołania reakcji nadwrażliwości kontaktowej

Nawigacja: alergologia.orgarchiwumIII Zimowe Warsztaty Sekcji Dermatologicznej PTA

Liczba i dystrybucja epidermalnych komórek CD1a+ w miejscu wywołania reakcji nadwrażliwości kontaktowej

Aleksandra Lesiak, Anna Sysa-Jędrzejowska, *Józef Kobos, Anna Woźniacka, Joanna Narbutt

Katedra i Klinika Dermatologii i Wenerologii i *Zakład Patomorfologii UM w Łodzi

Reakcja nadwrażliwości kontaktowej (contact hypersensitivity response, CHS) zachodzi dzięki aktywności komórek dendrytycznych, prowadząc do powstania zmian o charakterze wyprysku kontaktowego. Doświadczalnie reakcję CHS, świadczącą o zachowanej aktywności komórek prezentujących antygen i limfocytów T, u ludzi wywołuje się stosując różnorodne hapteny, najczęściej difenylocyklopropenon (DPCP). W stanie zapalnym występują co najmniej trzy populacje komórek dendrytycznych (w tym komórki Langerhansa), których wspólnym markerem immunohistochemicznym jest cząsteczka CD1a.

Celem pracy była ocena histologiczna i immunohistochemiczna biopsji skóry pobranych z miejsca wywołania reakcji CHS.

Badania przeprowadzono u 50 zdrowych wolontariuszy. 40 osób uczulano DPCP, a następnie po 3 tygodniach wywoływano u nich reakcję CHS. Nasilenie jej oceniano po 48 godzinach, a następnie z miejsca aplikacji DPCP pobierano biopsje skóry. 10 osób stanowiło grupę kontrolną. Wycinki skórne oceniano w badaniu histopatologicznym oraz immunohistochemicznym z zastosowaniem monoklonalnych przeciwciał anty-CD1a. Oceniano grubość naskórka, nasilenie zjawiska spongiozy oraz liczbę i dystrybucję epidermalnych komórek CD1a+.

Średnia grubość naskórka w grupie kontrolnej była istotnie niższa (p<0,05) niż w grupie uczulonej. W grupie kontrolnej nie stwierdzono cech spongiozy, natomiast zjawisko to obserwowano u 85% osób uczulonych. Komórki CD1a+ w grupie kontrolnej (420,84/mm2) były zlokalizowane nad warstwą podstawną naskórka, podczas gdy w wycinkach pobranych z miejsca wywołania CHS były one rozproszone w całym naskórku a ich liczba była istotnie większa (p<0,00001; 1174,38/mm2). Zwiększona liczba komórek CD1a+ w miejscu wywołania reakcji świadczy o wzmożonym procesie prezentacji antygenu i nasilonej odpowiedzi komórkowej.

Zastosowany model doświadczalny jest przydatny do jakościowej oceny indywidualnej aktywności komórek prezentujących antygen i limfocytów T zarówno w warunkach fizjologicznych, jak i patologicznych.

alergologia.BIZ testy płatkowe, patch test, alergeny kontaktowe, alergia kontaktowa, diagnostyka   Dermatologia Środowiskowa, sympozjum dermatologiczne, kongres dermatologiczny, choroby skóry, dermatozy, środowisko, dermatologiczny, dermatologiczne   Praktyczny Kurs 'Testy płatkowe', czyli inaczej 'Testy naskórkowe'   immunologia.biz: odczynniki ELISA, ELISPOT, cytometria przepływowa, immunofluorescencencja

Ogłoszenia:
Praktyczny Kurs "Testy płatkowe: techniki wykonania i zasady interpretacji", Kraków, Instytut Dermatologii - sprawdź termin najbliższego kursu
Sympozjum Dermatologiczne, Kraków

Nawigacja: alergologia.orgarchiwumIII Zimowe Warsztaty Sekcji Dermatologicznej PTA

Ta strona jest częścią serwisu alergologia.org (kontakt).
© A. Lesiak, A. Sysa-Jędrzejowska, J. Kobos, A. Woźniacka, J.Narbutt (tekst) & Radosław Śpiewak (kod źródłowy).
Dokument utworzony 2 stycznia 2007, ostatnia aktualizacja 22 września 2007.