Nawigacja: alergologia.org > archiwum > III Zimowe Warsztaty Sekcji Dermatologicznej PTA
Wiedza na temat genów i molekularnych mechanizmów odpowiedzialnych za chorobotwórczość, a także za inne właściwości biologiczne dermatofitów jest wciąż stosunkowo skromna. Dotychczas nie opracowano dla dermatofitów odpowiednich technik i metod inżynierii genetycznej, które są obecnie powszechnie dostępne dla badań molekularnych i genetycznych innych mikroorganizmów. Co więcej, zgromadzona w światowych bazach wiedza o genomach i proteomach poszczególnych gatunków i rodzajów dermatofitów sprowadza się, jak dotąd, do stosunkowo nielicznych genów i ich produktów. Ponadto, do niedawna nie udawało się opracować skutecznych wektorów i systemów transformacji komórek dermatofitów, które umożliwiłyby konstruowanie modelowych transgenicznych szczepów lub defektywnych mutantów niezbędnych dla głębszych badań genetycznych i molekularnych tych patogennych grzybów. Analiza danych światowej literatury wskazuje, że dopiero w ostatnich 5-6 latach podejmuje się w różnych krajach, w tym także w naszym ośrodku, obiecujące próby zastosowania specyficznych sekwencji genomowego DNA jako wyznaczników molekularnych w identyfikacji i różnicowaniu poszczególnych rodzajów i gatunków dermatofitów. Pojawiają się także doniesienia, o podejmowanych wysiłkach opracowania wektorów, systemów i technik, które umożliwiłyby transformowanie obcym DNA szczepów Trichophyton i Microsporum oraz selekcję odpowiednich transformantów lub rekombinantów. Te obiecujące próby opracowania metodyki, umożliwiającej ustalenie lokalizacji w genomach dermatofitów określonych genów i ich klonowanie, stwarzają obecnie realną szansę na przyśpieszenie badań poznawczych zarówno czynników chorobotwórczości jak i innych właściwości biologicznych dermatofitów.
Inny, nowy i bardzo obiecujący kierunek badań molekularnych dermatofitów jest ściśle związany z wykorzystaniem osiągnięć genomiki i proteomiki. Gromadzone, systematycznie wzbogacane bazy danych sekwencji nukleotydowych genów i genomów różnych gatunków grzybów, w tym grzybów chorobotwórczych Candida tropicalis, Candida albicans, Aspergillus fumigatus i innych umożliwia w obecnych czasach poszukiwanie i identyfikację homologicznych sekwencji i genów w genomach dermatofitów. Tego typu badania stały się możliwe w oparciu o powszechnie wykorzystywane techniki amplifikacji DNA in vitro i dzięki łatwej dostępności do baz danych i programów informatycznych. W ten sposób, dla przykładu, podjęto badania genów chorobotwórczości dermatofitów, identyfikując wśród nich geny kodujące syntezę kompleksu enzymów hydrolitycznych odpowiedzialnych za niszczenie tkanek i inwazję gospodarza. Można sądzić, że podobnie jak to było w przypadku wielu innych patogennych drobnoustrojów, zdecydowany przełom i przyśpieszenie genetycznych i molekularnych badań poznawczych dermatofitów nastąpi dopiero po rozszyfrowaniu pełnej sekwencji nukleotydowej genomów najważniejszych gatunków tych patogennych grzybów.
Z zapowiedzi przedstawionych w 2006 roku na Kongresie w Paryżu 16th Congress of the International Society for Human and Animal Mycology wynika, że w co najmniej trzech ośrodkach naukowych (State Key Laboratory for Molecular Virology and Genetic Enginieering, Beijing, China, CHUV Service de Dermatologie, Lausanne, Switzerland, University of Oxford, UK) projekty sekwencjonowania części lub całego genomu Trichophyton rubrum były bardzo obecnie zaawansowane, co pozwalało sądzić, iż wkrótce sekwencja nukleotydowa genomu tego gatunku będzie powszechnie dostępna w światowych bazach danych. Można więc oczekiwać, że w najbliższych latach będziemy świadkami gwałtownego rozwoju genomiki funkcjonalnej dla wielu gatunków grzybów chorobotwórczych, w tym dermatofitów. Podobnie jak to było w przypadku pierwszego zsekwencjonowanego gatunku wśród grzybów, drożdży Sacharomyces cerevisiae, spodziewany gwałtowny rozwój technik i metod genomiki i proteomiki dla kolejnych gatunków grzybów winien zaowocować w niezbyt odległym czasie w postaci rozszyfrowania natury i funkcji poszczególnych genów i ich produktów.
W czasie wykładu przedstawione zostaną najnowsze dane literatury światowej na temat genomiki i proteomiki dermatofitów, konstrukcji odpowiednich wektorów w postaci rekombinowanych plazmidów, metod transformacji spor i protoplastów, selekcji i identyfikacji transformantów, a także na temat inżynierii genetycznej modelowych szczepów noszących geny reporterowe. Zaprezentowane zostaną główne kierunki molekularnych badań poznawczych i aplikacyjnych, które są obecnie inicjowane i rozwijane w wiodących w tej dziedzinie ośrodkach naukowych.
Ogłoszenia:
Praktyczny Kurs "Testy płatkowe: techniki wykonania i zasady interpretacji", Kraków, Instytut Dermatologii - sprawdź termin najbliższego kursu
Sympozjum "Dermatologia Środowiskowa", Kraków 20 października 2007
Nawigacja: alergologia.org > archiwum > III Zimowe Warsztaty Sekcji Dermatologicznej PTA
Ta strona jest częścią serwisu alergologia.org (kontakt).
© Anita Dobrowolska, Paweł Stączek, Adam Jaworski (tekst) & Radosław Śpiewak (kod źródłowy).
Dokument utworzony 1 stycznia 2007, ostatnia aktualizacja 22 września 2007.