Mianem ?alergia kontaktowa? określamy swoistą nadwrażliwość organizmu na hapteny (ksenobiotyki o masie cząsteczkowej mniejszej od 500 daltonów), indukowaną przez bezpośredni kontakt ze skórą. Ponieważ hapteny są zbyt małe, aby mogły być bezpośrednio rozpoznane przez układ immunologiczny, indukcja alergii kontaktowej obejmuje szereg procesów wyjątkowych dla tego typu reakcji, między innymi kowalencyjne wiązanie haptenu z białkiem nośnikowym, przetwarzanie i transport powstałego adduktu przez komórki Langerhansa i prezentacja antygenu limfocytom rezydującym w skórnych węzłach chłonnych. Centralną rolę wśród komórek reakcji alergicznej ogrywają limfocyty efektorowe pamięci, a jej ?wykonawcami? są limfocyty cytotoksyczne, makrofagi i neutrofile. Rozpowszechnienie alergii kontaktowej w populacji generalnej dorosłych ocenia się na 26-40%, a u dzieci na 13-25%. Do najczęściej uczulających haptenów należą metale (nikiel, kobalt, chrom, pallad) oraz składniki kosmetyków (substancje zapachowe, propolis), konserwanty, składniki gumy.